Inhibitor, her şeyin bilişsel güçlerimiz ve araçlarımız tarafından hesaplanabileceği bir gelecekte tasarlanmış bir araçtır. Teknoloji o kadar ilerlemiştir ki, olacak her şey zaten makinelerin hesaplamalarında gerçekleşmiştir. Bu durumda, özgür irade olmayacaktır. Geleceğimizin tutsakları olmuşuzdur, tesadüfler, sürprizler veya beklenmedik herhangi bir olay olmaksızın. Hayatlarımız, vakumda yere bırakılan bir kırmızı top kadar öngörülebilir olacaktır. Her şey olacaksa olur. Özgürlüğümüzü geri kazanmak için, Inhibitor evreni tekrar hesaplanamaz hale getirmek için büyük bir kaos yaratır.
Bugün, evrenin mekaniğini tamamen anlayacak bir makine veya zihin yoktur, ancak kurduğumuz kurumlar (ve bizi yapanlar), bireysel hareketlerimizi tahmin etme gücü yetersiz olduğu için bizi öğretileri ve gözlem araçlarıyla öngörülebilir hale getirmektedir. Bizi bir kaba koyarlar ve bizler de sanki sıvıymışız gibi koyulduğumuz kabın şeklini alırız. Bu bizi öngörülebilir, kullanılabilir ve atılabilir hale getirir.
Sahip olduğumuz büyük potansiyel, yaşadığımız yapılandırılmış gerçeklik nedeniyle azaltılıyor. Bu bizi kaynaklar ve araçlar haline getirir. Bu yapılandırılmış gerçeklik kabı bizi şekillendirir, bizi yapar ve bizi tahmin eder, bunun bizim yararımıza mı yoksa bizi yapan kurumların yararına mı olduğunu çoğu zaman bilemiyoruz.
İçine girip şeklini aldığımız kabı sosyal bilimlerin araçları oluşturuyor. Bu gerçekliği inşa eden araçlar tarih, medya, sanat, mimari, bize bir şeyler hissettiren her şey, kendimizi “biz” olarak tanımladığımız her şeydir. Ancak eğer ‘benlik’ aramaya cesaret edersek gerçekliği deşifre ederiz. Anlaşılır evrenin görüşümüze ve zihnimizde belirsizlik ve şüphe yaratan bir kaos motoru inşa ederiz. Ancak o zaman içinde bulunduğumuz kap çatlar ve yeni, yabancı bir gerçekliği keşfetmeye koyuluruz.
‘Inhibitor’ bu felsefeyle tasarlanmıştır. ‘Bozulmuş’ gerçeklik katmanı ve kabul ettiğimiz gerçeklik arasında kaos yayan bir kurumdur. Görevi, tamamen tarafsız bir binada bulunan bir makine-akıl olan ‘Hretc’ bilgisayarı yardımıyla yanlış haberler, tarihi eserler, sanat eserleri üretmektir. Welt Museum’un önündeki kurum da bildiğimiz ve şüphelendiğimiz arasında bir kontrast oluşturur. Mükemmel bir şekilde inşa edilmiş gibi görünen kabımıza bir belirsizlik katmanı oluşturur.
Kurum, yanlış eserler inşa etmek için bir tesis, sanat eserleri, eserler ve yanlış haberler için sergi alanı, tesisin içinde gizlenmiş ajanlar bölgesi, bağımsız TV veya internet sitelerinden yayın yapan bir haber odası ve ‘Hretc’ tarafından oluşturulan kurumdan oluşmaktadır. Doğru bilgiyi bozar ve onu internet üzerinde ve ajanların yardımıyla fiziksel alanda değiştirir. Bu güçle, yanlış olan doğru olabilir, çünkü neyin doğru ama yanlış olduğunun varlığını sorgulamak için inşa edilmiştir.
